สภาพภูมิประเทศ

พื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดเลยมีสภาพเป็นภูเขา มีที่ราบประมาณร้อยละ 30
เป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำเลยและแม่น้ำสายอื่น สภาพภูมิประเทศของจังหวัดเลยสามารถจำแนกออกได้เป็น 3 เขต ได้แก่

1.เขตภูเขาสูง ทางด้านทิศตะวันตกทั้งหมด เริ่มตั้งแต่อำเภอภูกระดึง ขึ้นไปอำเภอภูหลวง
อำเภอภูเรือ อำเภอท่าลี่ และ เขตอำเภอด่านซ้าย อำเภอนาแห้ว ทั้งหมดมีความสูงตั้งแต่เฉลี่ย 600
เมตร จากระดับน้ำทะเล

2.เขตที่ราบเชิงเขา ได้แก่ บริเวณตอนใต้และตะวันออกของจังหวัด ได้แก่ อำเภอนาด้วง
อำเภอปากชม และพื้นที่บางส่วนในเขตอำเภอภูกระดึงและอำเภอภูหลวงเป็นเขตที่ไม่ค่อยมีภูเขาสูงนัก มีที่ราบเชิงเขาพอที่จะทำการเพาะปลูกได้ มีประชาชนหนาแน่นปานกลาง

3.เขตที่ราบลุ่ม มีพื้นที่น้อยมากในตอนกลางของจังหวัด คือ ลุ่มน้ำเลย ลุ่มน้ำโขง ได้แก่
บริเวณอำเภอวังสะพุง อำเภอเมือง อำเภอเชียงคาน เป็นเขตที่ทำการเกษตรได้ดีโดยมีที่ราบลุ่มระหว่างหุบเขา ขนาดไม่ใหญ่มากนักสลับอยุ่แนวเทือกเขาเหล่านั้นหินที่พบในบริเวณนี้ส่วนใหญ่มีอายุมาก เช่น หินแปร ยุคไซลูเรียน – ดีโวเนียน หินปูนยุคดีโอเนียนตอนกลาง หินตะกอนและหินแปรชั้นต่ำ หินยุคคาร์บอนิเฟอรัส หินปูนและหินดินดาน ยุคเพอร์เมียน หินตะกอน ยุคไตรแอสซิก และพบหินยุคโคราช บริเวณเขายอดราบอยู่บนหินเหล่านี้เช่น ภูผาจิต ภูกระดึง ภูหลวง ภูหอ ภูขัด ภูเมี่ยง (อำเภอนาแห้ว)เนื่องจากชั้นหินเกือบทั้งหมดวางอยู่แนวเหนือ – ใต้ จึงควบคุมให้เกิดที่ราบลุ่มระหว่างหุบเขาและทิศทางแนวเหนือใต้ด้วย แม่น้ำเลยจึงไหลจากใต้ขึ้นเหนือ